![]() |
![]() |
||
![]() |
|||
عید مردماس
دیب گله داره
دنیا مال ماس
دیب گله داره
سفیدی پادشاس
دیب گله داره
سیاهی رو سیاس
دیب گله داره ...
شعر پریای احمد شاملو، صدای سهیل نفیسی، بشنوید
[پس از باز شدن صفحه روی اسم آهنگ در پلیر کلیک کنید. شروع به خواندن میکند؛ حتی با اینترنت کم سرعت!]
یادم هست که یکی از اولین مطالب فوتبالیام را درباره مهدی مهدویکیا نوشته بودم. مهدی آن سال به عنوان بهترین بازیکن آسیا انتخاب شده بود و بهانه آن مطلب همان بود. تیتر زده بودم "کیا، نماینده نسل سوخته" و کلی تعریفش را کرده بودم و نتیجه گرفته بودم که جوانهای نسل سوم استعداد زیادی دارند و اگر بهشان فرصت داده شود چه کارها که نمیکنند و اینها. این هم یادم هست که در ذکر خوبیهای او دستکاری نشدن ابروها و ازدواج زودهنگامش را شاهد مثال آورده بودم!
امروز به این فکر میکردم که اگرچه شاید استدلالهای من برای آن زمان بچهگانه بوده اما این آدم لابد یک چیزهایی در چنتهاش داشته که امروز خداحافظی طبیعیاش از تیم ملی هم میتواند اینطور خبرساز و تکان دهنده باشد. حالا که قرار بر رفتن است، قهرمان آنگونه میرود که تصویر رفتنش را هم حالا حالاها از یاد نبری؛ پشت به دوربین و روبه غروب آفتاب، در لانگشاتی با فیلتر قرمز.
ما خاطرات خوب زیادی با مهدی داریم و فراموشاش نخواهیم کرد. حداقل به این زودیها فراموش نخواهیم کرد. گلهایش به چین و آمریکا یادمان نمیرود. صدای جواد خیابانی هم که با بادی توی گلویش داد میزد "از اون طرف فرار مهدویکیا ..." نیز. آن مچبندهای سبز را اما هرگز فراموش نخواهیم کرد. تاریخ نیز.
نامه خداحافظی مهدویکیا با دستخط خودش [pdf]
تو بزرگترینی مهدی! امیر علیزاده، فریادنامه
گرد و خاک مهدویکیا عماد عطایی، فوتبال احساسی

ـ بقیهی پست نمیآد. میخوام حذفش کنم ...
ـ حذف نکردم.
ـ به جای نظر من یادداشت مهرزاد دانش را در سایت سینمای ما بخوانید:
در این فضا تماشایش یک غنیمت دلنشین است
شاید در فضای کنونی، چندان حوصله فیلم و سینما را نداشته باشید و بیشتر راغب باشید در دنیای اخبار و بیانات و رجال مربوطه سیاحت کنید، اما حضورتان در مقابل فیلمی همچون درباره الی، نه تنها هرگز پشیمانتان نخواهد کرد که برعکس انگارههای ذهنی و روحی تان را در این وضعیت، جهتی انسانیتر، اندیشناکتر و تبلوریافتهتر خواهد بخشید.
با من بیا
با من به آن ستاره بیا
به آن ستاره بیا که هزاران سال از انجماد خاک و مقیاسهای پوچ زمین دور است
و هیچکس در آنجا
از روشنی نمیترسد
من در جزیرههای شناور به روی آب نفس میکشم
من در جستجوی قطعهای از آسمان پهناور هستم
که از تراکم اندیشههای پست تهی باشد
۱) ما، گروهی از وبلاگنویسان ایرانی، برخوردهای خشونتآمیز و سرکوبگرانهی حکومت ایران در مواجهه با راهپیماییها و گردهمآییهای مسالمتآمیز و بهحق مردم ایران را به شدت محکوم میکنیم و از مقامات و مسوولان حکومتی میخواهیم تا اصل ۲۷ قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران را -که بیان میدارد «تشکیل اجتماعات و راه پیماییها، بدون حمل سلاح، به شرط آنکه مخل به مبانی اسلام نباشد، آزاد است»- رعایت کنند.
۲) ما قانون شکنیهای پیشآمده در انتخابات ریاست جمهوری و وقایع غمانگیز پس از آن را آفتی بزرگ بر جمهوریت نظام میدانیم و با توجه به شواهد و دلایل متعددی که برخی از نامزدهای محترم و دیگران ارائه دادهاند، تخلفهای عمده و بیسابقهی انتخاباتی را محرز دانسته، خواستار ابطال نتایج و برگزاریِ مجدد انتخابات هستیم.
۳) حرکتهایی چون اخراج خبرنگاران خارجی و دستگیری روزنامهنگاران داخلی، سانسور اخبار و وارونه جلوه دادن آنها، قطع شبکهی پیام کوتاه و فیلترینگ شدید اینترنت نمیتواند صدای مردم ایران را خاموش کند که تاریکی و خفقان ابدی نخواهد بود. ما حکومت ایران را به شفافیت و تعامل دوستانه با مردم آن سرزمین دعوت میکنیم، امید داریم در آینده شکاف عظیم بین مردم و حکومت کمتر شود.
پنجم تیرماه ۱۳۸۸ خورشیدی
بخشی از جامعهی بزرگ وبلاگنویسان ایرانی
Statement by a group of Iranian bloggers about the Presidential elections and the subsequent events
1) We, a group of Iranian bloggers, strongly condemn the violent and repressive confrontation of Iranian government against Iranian people’s legitimate and peaceful demonstrations and ask government officials to comply with Article 27 of the Islamic Republic of Iran’s Constitution which emphasizes "Public gatherings and marches may be freely held, provided arms are not carried and that they are not detrimental to the fundamental principles of Islam."
2) We consider the violations in the presidential elections, and their sad consequences a big blow to the democratic principles of the Islamic Republic regime, and observing the mounting evidence of fraud presented by the candidates and others, we believe that election fraud is obvious and we ask for a new election.
3) Actions such as deporting foreign reporters, arresting local journalists, censorship of the news and misrepresenting the facts, cutting off the SMS network and filtering of the internet cannot silence the voices of Iranian people as no darkness and suffocation can go on forever. We invite the Iranian government to honest and friendly interaction with its people and we hope to witness the narrowing of the huge gap between people and the government.
A part of the large community of Iranian bloggers
June 26, 2009
recent posts
sites
archive